Skończył mi się trochę zapał do pisania (o bieganiu) bo skoro nie ma się czym pochwalić to ile można narzekać? Niewiele też nowości, mógłbym w sumie zrobić „kopiuj – wklej” z poprzednich wpisów i by pasowało 🙂
No ale… Jak wspominałem wcześniej, maratońskie wyzwanie przeniosłem na październik 2025. W maju wyglądało to całkiem dobrze ale oczywiście leciał miesiąc za miesiącem a nie znalazłem motywacji do rozpoczęcia przygotowań. Ot truchtałem sobie po te 5 km, cztery razy w tygodniu. Trochę w tym lenistwa, trochę problemów zdrowotnych. Wagowo zgubiłem tylko 1kg. Kolana coś mi się nie chcą też same naprawić. O ile nie bolą przy chodzeniu, bieganiu to próba zrobienia pełnego przysiadu skutkuje wrażeniem, że się zaraz rozlezą 🙂
Chyba pora będzie zacząć łazić po lekarzach by sprawdzić co tam ogólnie w nich słychać.
Cackam się więc trochę sam ze sobą. Chciałbym a się boję, że zaliczę jakąś mega kontuzję.
O tym by zabrać się jednak za robotę przypomniałem sobie w lipcu. Trudno będzie co ma być. Za cel na ten miesiąc postawiłem sobie zwiększenie dystansów do 10 km. Tak też się stało. Ostatnie 2 tygodnie to już truchtanie takiego dystansu.
Wg mnie jest już oczywiście za późno by się do tego maratonu przygotować. Tym bardziej, że sierpień to miesiąc urlopów i treningi nie będą mogły być realizowane zbyt dobrze przez 2 tygodnie. Coś tam jednak będę próbował walczyć bo nie lubię odpuszczać tego na co się nakręciłem.
Próbując ubrać w.w. w jakieś liczby wyglądało to tak: 05/2025 – 77,4 km 06/2025 – 71,6 km 07/2025 – 116 km
Bieganie zwyczajowo wsparte było sporą dawką roweru. Szanowna małżonka wkręciła się na maxa i nabijamy dzikie ilości co miesiąc. Fajnie mi się z nią jeździ ale szczerze to kuleje moje bieganie przez to. Wiek, siły nie te – jak zrobię 50 km na rowerze to już biegać później mi się nie chce. Pilnuję więc by najpierw robić treningi biegowe a później dopiero rower.
Rowerowe dystanse wyglądały mniej więcej tak: 05/2025 – 481,97 km 06/2025 – 531,77 km 07/2025 – 397,23 km
Strategia na najbliższy czas wygląda tak, że powoli zacznę przedłużać jeden trening w tygodniu tak by do maratonu chociaż pod te 20 km dojść. Resztę utrzymam na dystansach około 10 km, ewentualnie to co w górach to będzie ciutkę mniejsze. Co z tego wyjdzie okaże się w Dębnie 19/10.
Na starcie stanęło prawie 300 biegaczy, którym oprócz górskiej trasy przeszkadzała z pewnością pogoda. Było bardzo gorąco, czego sam doświadczyłem idąc zrobić trochę zdjęć. No ale… przynajmniej widoki były ładne jak ktoś miał czas i chęć podziwiać 🙂
Mimo trudnych warunków czołówka dość szybko osiągnęła metę.
Myślę, że nie ma sensu robić tego od nowa. Tutaj postaram się po prostu opisać przemyślenia z aktualnego przejazdu no i zamieścić kilka aktualnych zdjęć 🙂
OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA
Układ wycieczki zaplanowany został tak jak ostatnio. Start w Częstochowie, koniec w Krakowie i stamtąd powrót pociągiem do świętego miasta 🙂
Aby „junior” nie zajechał się no i miał trochę przyjemności z wycieczki tym razem podzieliliśmy przejazd na 3 dni. Dziennie miało to dać przebiegi 70km, 60km, 60 km. Jazda (spokojna bo sporo czasu) miała być przerywana zwiedzaniem wszystkich zamków jak i innych ciekawych miejsc na trasie.
Był to dobry plan. Wprawdzie finalnie wyszło tych km trochę więcej (bo po około 75 km dziennie) ale na zamki czasu starczyło, weszliśmy w sumie na wszystkie *
*trzeci dzień z powodów logistycznych – problemu z pociągiem powrotnym był napięty czasowo i tu odpuściliśmy już zwiedzanie ale moim zdaniem nie jest to jakaś tragedia. Szczerze (wg mnie) mniej tu do zobaczenia w porównaniu z poprzednimi dniami i zaryzykowałbym stwierdzenie, że osoby z mniejszą ilością sił, czasu czy te, którym nie zależy na Krakowie mogłyby z niego zrezygnować kończąc w Olkuszu, no może w zamku Tenczyn.
Moje przemyślenia z układu trasy w podziale trzydniowym są następujące:
Dzień pierwszy (Częstochowa – Podlesice) Idealny układ na start. Trasa przyjemna, dobrej jakości. Nie ma tu za wielu przewyższeń jest za to mnóstwo zamków.
Dzień drugi (Podlesice – Rabsztyn) Zaryzykowałbym twierdzenie, że odcinek najtrudniejszy rowerowo. Sporo ostrych wzniosów, spadków. Nawierzchnia słabej jakości – jeździ się już po szutrach, kamieniach, lasach. W dalszym ciągu sporo do zobaczenia jeśli chodzi o zamki 🙂
Dzień trzeci (Rabsztyn – Kraków) Początek jazdy wg mnie ciężki. Słabo się jedzie w okolicy Olkusza. Dopiero mniej więcej od Tenczynku zaczyna się jechać przyjemniej. Podjazdów i zjazdów jest też sporo (na całości) ale raczej lżej niż w poprzednim dniu.
Przemyślenia ogólne 🙂
W porównaniu do wycieczki z 2020r. szlak trochę się poprawił. W kilku miejscach pojawiły się nowe asfalty. Oznaczenie jest dobre.
Aktualnie, w dwóch miejscach prowadzone są prace drogowe (niezwiązane ze szlakiem). O tych utrudnieniach jest informacja na stronie:
Nie były one jednak krytyczne, spokojnie dało się jechać w wolne, weekendowe dni.
Track GPS z powyższej strony w paru miejscach trochę się rozjeżdża z rzeczywistością. Są to jednak lekkie nieścisłości, jadać wg niego i mapy.cz nie miałem problemów by widzieć gdzie jestem, jak dobić do trasy z powrotem.
Jechaliśmy w tzw. „długi weekend” i na trasie jest sporo rowerzystów. Nie przeszkadza to oczywiście w jeździe ale rodzi potencjalne problemy logistyczne z noclegiem czy powrotem pociągiem. Konkretnie ja nie mogłem kupić bezpośredniego biletu na połączenie Kraków- Częstochowa (na rower)! Musiałem kombinować powrót z przesiadką. Warto mieć to na uwadze i zamawiać wszystko dużo szybciej.
Jestem bardzo zadowolony z tej wycieczki. Dopisała nam pogoda, zwiedziliśmy zamki (a jadąc w dwa dni nie było na to czasu). Spokojne tempo, częste przerwy nie były wycieńczające więc nawet nasz nastolatek (niechętny rowerowym treningom 🙂 ) spokojnie dał radę. Warto było wrócić na ten szlak i polecam go wszystkim.
Planując dłuższe, rowerowe jazdy ostatnimi czasy, postanowiłem kupić sobie siodełko, szersze i wygodniejsze. Mój wybór padł na siodełko ze sklepu Action. Model wykonany z pianki z pamięcią kształtu.
Z pewnym takim opóźnieniem 🙂 ale chociaż zaznaczę, że w owym biegu wystartowałem.
Szczerze, to nie planowałem tego. Nie chciało mi się ale kiedy poinformowali mnie, że bieg jest nie w długi weekend majowy a 24 maja i jest sporo czasu na przygotowania to się złamałem i zgodziłem.
Wielkich oczekiwań co do swojej dyspozycji nie miałem. Bazując na treningach określiłem, że realnie powinienem pokonać 5 km w około 25 minut. Jak uda się coś z tego urwać to będzie fuks a ważne by nie wyszło dużo więcej.
Tym razem przypadł mi start w turze popołudniowej. Stwierdzam, że to gorszy termin. Spory problem miałem by wynaleźć jakiekolwiek miejsce parkingowe. Dopiero po kilkunastu minutach krążenia udało mi się znaleźć dziurę, którą chyba wszyscy wzgardzili a mi udało się wmanewrować w nią tyłem 🙂
Później to już standard. Poszukiwania ekipy, chwilka ustaleń kto na ile planuje biec, gdzie szukamy się w strefie zmian no i można było rozgrzewać się i czekać swojego startu. Biegłem drugi, nie było więc przesadnie dużo czasu by się zmęczyć oczekiwaniem. W tym roku nawet dopisała też pogoda. Było słonecznie ale o dziwo nie bardzo upalnie. Na trasie nie umierało się wiec z gorąca 🙂
Pierwsze metry biegu pokonałem całkiem żywo by już po kilkuset skorygować tempo do bliższego zakładanemu. Pierwszy kilometr zrobiłem z lekkim zapasem (4:47). W drugim zwolniło mnie coś i zacząłem tracić zapas czasowy (5:08). Trzeci kilometr wcale nie lepiej (5:14) ale jakoś pod jego koniec udało mi się w końcu złapać właściwym rytm i o dziwo trochę odżyłem. Czwarty (5:06), piąty (4:59) czyli blisko zakładanego celu. Na metę wpadłem (wg oficjalnego czasu) po 25:39. Można więc powiedzieć, że bardzo trafnie oceniłem swoją formę.
W klasyfikacji mężczyzn zająłem miejsce 2247 z 4917 niemniej nie ma za dużo powodów do zadowolenia. W mojej drużynie niestety byłem najgorszy – reszta wykręciła czasy bliżej 23-24min. Cóż, pretensje w sumie można mieć do siebie.
Podsumowując zawody. Organizacyjnie nie było się do czego doczepić, wszystko ok. Szczytny cel na plus. Patrząc jednak pod swoim kątem coś nie leży mi taka forma „biegania”. Nie chodzi tu o mój słaby czas ale całokształt. Dużo ludzi, problemy ze znalezieniem swojej grupy, konieczność czekania na zmianę, stres czy zauważę od kogo wziąć, dać pałeczkę. Trochę mało mnie to cieszyło i naprawdę mocno zastanawiam się czy w przyszłym roku nie dać sobie spokoju.
Jako, że zaangażowałem się trochę w rozruszanie forum bieganie.pl i „promocję” biegów, które lubię no to lecimy z tematem 🙂
Pierwsze zawody, punktowane do klasyfikacji Grand Prix, to sierpniowe (05/07) – Sowiogórska Dycha i Półmaraton Sowiogórski.
Sowiogórska Dycha – 10,4 km, +393 m / – 393m
Półmaraton Sowiogórski – 21,5km, +732m / -732m
Oba biegi w mojej ocenie dobre na rozpoczęcie sezonu. Przewyższenia i profil trasy słuszne ale więcej zmęczyć przyjdzie się raczej na biegu na Wielką Sowę czy Półmaratonie Górskim „Orzeł”.
Przy okazji możemy się tu poczuć prawie jak na Grani Tatr 🙂 kiedy to w okolicy 3 km wpadamy na szczyt Wzgórz Wyrębińskich, z których roztaczają się wyśmienite widoki na Góry Sowie i Wzgórza Włodzickie. Później jest już bardziej typowo (jak to w Górach Sowich) – więcej lasów, kamieni. Ale też fajnie! Wielbicieli tajemnic i wojennych klimatów z pewnością usatysfakcjonuje odcinek w okolicy masywu Gontowej gdzie napotkać będzie można ślady wojennych budowli.
Po solidnym biegu w ładnych okolicznościach przyrody satysfakcja z osiągniecia mety będzie duża 🙂 A jak jeszcze coś wylosujemy na zwyczajowym rozdaniu nagród? 🙂
Skoro zaś o nagrodach. Coraz bliżej Dzień Dziecka myślę więc, że w poniedziałek po nim wystartujemy z pierwszym konkursem, gdzie do wygrania będzie pakiet startowy na klasyka – Bieg na Wielką Sowę.
Grand Prix Gór Sowich 2025 czyli biegaj w Górach Sowich 🙂
Dolny Śląsk mocno stoi trailowym bieganiem. Od wielu już lat organizowane są tu (przez Centrum Kultury Gminy Nowa Ruda w Ludwikowicach Kł.) znane i lubiane imprezy w Górach Sowich takie jak Bieg na Wielką Sowę, Górski Bieg Niepodległości.
Myślę, że większość z Was o nich słyszała a może nawet w nich startowała 😊 Tym, którzy dopiero wkręcają się w bieganie po górach polecam zerknąć na stronę organizatora:
Nie będę tu przesadnie słodził CKGNR ale wiem, że wszystkie te imprezy zorganizowane są z pasją, mają fajne trasy, nagrody no i oczywiście rywalizację na trasie. Startują tu często naprawdę mocni zawodnicy a biegi są częścią różnych cyklicznych wydarzeń i wynik w nich liczy się do rocznych klasyfikacji.
W 2025 roku wystartowała ciekawa inicjatywa pod nazwą – Grand Prix Gór Sowich. Obejmuje one cykl, czterech biegów rozgrywających się od lipca do listopada. Są to:
Zapisy na poszczególne biegi są już w toku i chciałbym zachęcić Was do wystartowania w nich. A może nawet w całym cyklu? Z tego co wiem, oprócz zaszczytnej pozycji na liście finisherów planowane są atrakcyjne nagrody 🙂
Sam pewnie skuszę się na start w kilku a tam gdzie biec nie będę całkiem możliwe, że połażę z aparatem polując na fajne kadry. To i pokibicuję przy okazji startującym 🙂
Na małą zachętę (dla tych, którzy jeszcze myślą) będzie niedługo możliwość wylosowania pakietu startowego na – Bieg na Wielką Sowę i Półmaraton Górski Orzeł. Wypatrujcie szczegółów na forum Bieganie.pl
Oprócz biegania jedną z moich pasji jest fotografia. Łącząc przyjemne z pożytecznym ostatnio wziąłem się trochę za zdjęcia z zawodów biegowych 🙂 Kilka relacji dodałem na swoim profilu FB. Nie wiedzieć czemu w sumie nie wpisałem nic o nich na blogu 🙂 A może ktoś przypadkiem by był zainteresowany odnalezieniem się na tych kadrach.
Polecam więc zerknąć na kilka ostatnich moich galerii (linki poniżej) a teraz świeża wrzutka z Jelczańskiego biegu 🙂
